سمیرم مجازی

سابقه تاريخي سميرم بر طبق تحقيقات دكتر واندنبرگ به 700 سال قبل از ميلاد مسيح بر مي گردد. تحقيقاتي كه وي در دهستان كمه انجام داده آثاري از قلعه اي مربوط به قوم پارسوا در منطقه كشف كرد كه نشان از وجود سميرم در آن زمان مي دهد.
سابقه تاريخي شهرنشيني سميرم به دورة هخامنشيان بر مي گردد در جنوب سميرم مزرعه اي به نام كوره وجود دارد كه اكنون خرابه هايي از خانه ها و حتي حمام در آن به جا مانده است و اين دليل بر شهر بودن سميرم در آن زمان مي باشد، زيرا در دوران قبل از اسلام يكي از شاخص هاي شناخت شهر، حمام بوده است و دليل ديگر اطلاق نام كوره بر اين منطقه مي باشد، چرا كه هخامنشيان به شهر كوره مي گفتند.
از وزراي به نام عصر سلجوقيان يكي «كمال الدين علي سميرمي» كه نامش در فهرست وزراي ايراني به ثبت رسيده است و ديگري «خانعلي سميرمي» است كه آثاري نظير مسجد و حمام خانعلي به نام وي باقي مانده است. در عصر سلجوقيان سميرم به عنوان حقوق تعاقُد شاهزادگان سلجوقي نام برده شده است، در عصر صفوي با وجود آرامش نسبي در سميرم، زمين هاي اين منطقه مورد خريد و فروش قرار مي گرفته است البته نزديكي آن با پايتخت صفويان «اصفهان» در اين امر بي تأثير نبوده است. در دوران بعد، از جمله در عصر زنديه سميرم به علت همجواري با پايتخت زنديه «شيراز» مورد توجه بوده است، در عصر قاجار منطقه در معرض تاخت و تاز قشون حكومتي بوده و جنگ لطفعلي خان زند و خان بابا جهاني «فتحعلي شاه قاجار» در اين ناحيه صورت گرفته است. از عصر قاجار به بعد اين منطقه عرصه رقابت و رويارويي دو ايل بزرگ بختياري و قشقايي قرار گرفته است. در مورد برخوردهاي ايل بختياري و ايل قشقايي در كتاب تاريخ بختياري اثر اسكندر عكاشه مطالبي ذكر شده است محل تلاقي دو طرف در ونك بوده است، در واقع سميرم عرصه زورآزمايي خوانين و ايلات با يكديگر و با دولت مركزي بوده است. عشاير و قبايل بوير احمد به دليل همجواري سهمي براي خود قايل بوده اند.
مهمترين واقعة تاريخ سميرم كه هنوز حكم نوعي مبدأ تاريخ شهر به حساب مي آيد «سال غارتي» است. با سقوط حكومت رضاشاه پاره اي از خوانين ايلات كه در تهران يا خارج از ايران به سر           مي بردند براي كسب قدرت سابق و گسترش مناطق خود، بر ضد حكومت مركزي وارد عمل شدند، در تاريخ چهارشنبه 8 تيرماه 1322 جنگ سختي بين قواي دولتي و عشاير بوير احمدي و قشقايي آغاز شد. اطلاعات هفتگي در شماره 114 تاريخ 24 تير 1322 در گزارشي اين جنگ را «سرنوشت شوم پادگان سميرم» لقب داد. قواي دولتي به محاصره عشاير درآمدند و به علت نرسيدن قواي كمكي قتل عام شدند. از جمله سرهنگ شقاقي از افسران شجاع دولتي در اين جنگ جان باخته است. {از اين جنك تحت عنوان جنگ سميرم در برخي كتب و منابع ياد شده، از جمله شرح كاملي از اين واقعه در كتاب خاطرات ميرزا مهدي خان ممتحن الدوله، و رمان «سووشون» اثر به ياد ماندني دكتر        سيمين دانشور و نيز در قطعه اي از شاعر بلند آوازه معاصر «احمد شاملو» به نام سميرمي آمده است.}
خاطره اين خشونت و چپاول هنوز در حافظة تاريخي مردان و زنان سالخورده به عنوان سال غارتي به جامانده و دردها و رنج هاي آن همچون آينه اي كوچك از دردها و رنج هايي كه هماره بر مردم شريف ايران روا داشته مي شده است. مردمان صبور و درد كشيده اين ديار پيرامون اين حادثه تلخ ضرب المثل ها، داستان ها و شعرهاي عاميانة فراواني ساخته و سروده اند.

ولی چه فایده!!!

عکس بیشتر اینجا

شب بود و ماه در آسمان ميتابيد هوا كمي سرد و استخوان سوز شده بود.و كم كم بوي پاييز به مشام ميرسيد . پيرمرد كنار حوض نشسته بود و مشغول وضو گرفتن بود و زير لب شكر خدا ميكرد .او تازه از مزرعه ي خود برگشته بود و فرداي آن روز هم قرار بود محصولات خود را به تاجر محل بفروشد . او باغ تر و تميزي داشت، پر از سيبهاي سفيد و قرمز. اوساليان دراز براي آن درختان زحمت كشيده بود و قصد داشت كمي از درآمد امسالش را براي زيارت مرقدامام هشتم پس انداز كند .

بعد از ختم نماز پيرمرد لقمه ناني خورد و خوابيد . فرداي آن روز پيرمرد توبره ، توشه ي خود را برداشت تا به باغ خود برود همين كه وارد باغ شد چشمش به شاخه هاي شكسته شده اي افتاد كه خبر از حمله دزدان و قارت دارايي مرد ميداد . پيرمرد اهي كشيد و اشك در چشمانش حلقه بست .

باغبانی پیرم که به غیر از گل ها

از همه دلگیرم کوله ام غرق غم است

آدم خوب کم است عده ای بی خبرند

عده ای کور و کرند وگروهی پکرند

دلم از این همه غم می گیرد

و چه خوب است آدمی عاقبت می میرد

منم يه كـــــــارگرخسته

دَ س و بالوم از همه نظر بسته

دَمِ صبح بايد  توبرَمو  وَر دارم بِرم سيب چيني

اينا رو بَره  تو ميگم  كه  تو خونت ميشيني

من از صبح تا غوروب  آلونم به درخت

تو شب كه ميشه راحت ميخوابي رو تخت

من سرما ميخورم ، سيا ميشم تا بِرم تو باغ

تو يه دوش ميگيري بعدش يه چاي ِ داغ

من همش يه دستوم به سطل َ يه دستوم به سيب

تو برا خرج كافي شاپت دست ميكني تو جيب

من هي فكر ميكنم ، خدا، من زِندم يا مرده

خبر ميدن فلاني پولداره يه پرايد ديگه برده

منو سركارگر ميزنه تا كار كنم

تو فكر ميكني ، خدايا ،  كدومو سوار كنم

من ميگم پر و خالي رو بيار تا بريم 

تو ميگي رستوران ، پارك ، سينما .... بريم

خلاصه ...

هيچي به من نگو كه دِلوم خين

اين اسم روم موندَه كه فلاني ....

     سيب چين ََ  سيب چين َ  

بزودي وبلاگي جدي ميسازيم .

                                                                با ما باشيد .

سيب
چنانچه سيب ميوه محبوب شماست فردي اسرافكاروبسيار رك

گوهستيد. اگر چه ممكن است شخصاٌ بهترين سازمان دهنده ومدير

نباشيد اما مي توانيد رهبر يك تيم كوچك باشيد كه با تلاش زياد تيم را

به موفقيتهاي بزرگ ميرسانيد. دربيشتر موقعيتها ميتوانيد بسرعت و

بدرستي تصميم بگيريد. شما از سفرهاي كوتاه و غيرمنتظره لذت

ميبريد. زماني كه با شريك زندگي خود بسر مي بريد جذاب و خونگرم

بنظر مي آييد وبشدت عاشق زندگي به مفهوم واقعي آن هستيد.   

يه شعر ناب از شاعر بزرگوار استاد ابوالقاسم اسدي

توضيحات : اين اشعار گرانقدر درد دل يك كارگر سيب چين بدبخت را بيان ميكند كه گوشه چشمي به فرداهاي نوراني دارد و از زندگاني كنوني خود رنج ميبرد و بدنبال راه فراري از اين وضعيت اسفبار ميباشد.

                                            از اين بالا دارم

                                            دنيا رو مي بينم

                                            داد مي زنم اي دل

                                            آهاي:يه سيب چينم

صبح كه ز خواب پا مي شم توبره مياد رو كولم

                                            شب كه ميام به خونه خسته ومنگ وكورم

كار سخت سيب چيني هيكلم و تكونده

                                                 پول كم سيب چيني پشت منو شكونده

                                              يه عمره كه چيدم

                                             هرجا كه سيب ديدم

                                             ببين حالا اي دل

                                             كجا رسيد

تا كي تو بدبختي روزو شبم باشه

                                        خدايا كي مي شه كه بخت من واشه

                                           اينم يه جور درسه

                                          پراز بغض وحرسه

                                         هميشه سركارگر

                                          تو باغ مي زد پرسه

وقتي مي ديد رو درخت زل زدم و نشستم

                                           صدا مي زد توله سگ كه شاخه رو شكستم

هرچي مي خواي بچين بچين           كه فايده نداره               سرت بالاي داره

                                                   يه عمره كه چيدم

                                                  هرجا كه سيب ديدم

                                                  ببين حالا اي دل

                                                     كجا رسيدم

تا كي تو بدبختي روزو شبم باشه

                                        خدايا كي مي شه كه بخت من واشه